Dichters van de herfst – Vuur

Het lijkt een beetje op een trip, maar je slaat erop met een tongslip, als een zweep, en we zinken. Het is niet cool om cool te zijn, ook al denk je misschien dat het een prijzenswaardig instrument is voor zelfevaluatie, voor egocultivatie.’ Ik rol met mijn ogen als de stenen voor de leugens, gaat het echt allemaal om de grootte of is het gewoon een simpele ondeugd…

Oh, en het haalt het nieuws
Oh, want het zingt de blues

Ik voel het vuur in mij oplaaien
Hoger zodat ik kan zien
N’ ondanks alles proberen deze strijd te overleven
Leugenaars en travestie
O vuur

Dacht je dat ik zou knipperen, dat ik de inkt naar jouw hand zou gaan nemen, dat ik mijn ziel zou verkopen, en luidt het een belletje dat het verkoopt dat we uit granaten leven in een jachtgeweer, als we niet konden schieten, zouden we moeten vluchten, en ten slotte de cerebrale fantasie, betere genen en machines, zodat we kunnen sterven alsof we
we zijn tieners, als momentopnamescènes in gruzelementen…

Oh, en degene die we kiezen
Oh, heksenjagende dwazen

Ik voel het vuur…

Kijk daar is het weer in het nieuws, ja
Daar gaat het weer de blues zingen

Vuur vlamt op in mij…

Vuur, geef mijn vreugde terug, want ik ben zo
Moe, moe van mij
Inspireer de vermoeide ogen om de
Ire en ironie
O vuur