Broodje… Ik weet niet waar ik moet beginnen en vooral als ik ergens mee begin, weet ik niet waar ik moet stoppen. Zorg ik ervoor dat elke bezoeker iets begrijpt van wat ik hier schrijf? Het heeft geen zin. Voor mij is een blog ook een plek waar ik mijn aantekeningen kan schrijven en kan schrijven over waar ik zin in heb. Ik sla een introductie over en vind het goed wat er vanavond is gebeurd. Ik begreep precies dat iets niet kan werken als je alleen met je ogen wordt bekeken en beoordeeld… iets kan niet zonder vertrouwen en iets kan niet gaan als je vermoedens en negatieve gedachten hebt. Geldig voor alles in het leven. Als je een project te doen hebt, zelfs in de bouw, om iets moois op te bouwen, moet je eerst je hart erop zetten, in dat project geloven en er van tevoren voor zorgen dat de basis stabiel is. Bij wat je ook wilt bereiken, is het belangrijk om niet terug te geven, hoe moeilijk het ook is, maar het is nog belangrijker om te weten hoe je moet stoppen als je ziet dat alles wat je opbouwt niet goed is … Het zou stom zijn om blindelings tijd/geld te investeren in iets dat niet lang meegaat, vooral als je je werkteam ziet wachten tot het tijd is om te vertrekken …. thuis. Je moet een stap terug doen en je persoonlijke fouten analyseren, en dat is alles.

25 jaar geleden voltooid, 3 dagen geleden, ik denk dat ik genoeg tijd heb om te bouwen en iets anders dan te zitten en te fotograferen op een aantal ruïnes die steeds meer voortijdig verouderd lijken en gehavend zijn door de regen… De uiteindelijke prijs van de investering kan te hoog zijn… Ik trek conclusies en kom er bij u op terug. ;-)

Het is nooit te laat….