Krótko mówiąc, “z” (Wykorzystanie dysku) este Komenda Linuksa / Uniksa dzięki któremu możemy sprawdź zajęty wolumin (informacje o użyciu) na dysku twardym z ulotki I AKTA.
Bardzo przydatne polecenie zwłaszcza gdy jesteśmy ograniczeni miejsce na dysku twardym – Lub SSD – i chcemy szybko dowiedzieć się, kim oni są akta i / lub Lornetka składana najbardziej “GRUBY”. Oczywiście rozkaz “z” może być używany w różnych składniach w celu zwrócenia żądanych informacji o użytkowaniu.

Składnia wiersza poleceń “z” jest bardzo prosty i bardzo elastyczny, podobnie jak wszystkie polecenia Linuksa.

W dokumentacji zamówienia “z”, mamy następujące opcje:

[root@serwer]# ty –pomoc
Sposób użycia: ty [OPCJA]… [PLIK]…
lub: z [OPCJA]… –pliki0-z=F
Podsumuj wykorzystanie dysku przez każdy PLIK, rekurencyjnie dla katalogów.

Obowiązkowe argumenty opcji długich są również obowiązkowe w przypadku opcji krótkich.
-A, –all liczy zapisy dla wszystkich plików, nie tylko katalogów
–pozorny rozmiar drukuje pozorne rozmiary, a nie użycie dysku; chociaż pozorny rozmiar jest zwykle mniejszy, może być większy ze względu na dziury w („rzadkich”) plikach, wewnętrzną fragmentację, bloki pośrednie i tym podobne
-B, –block-size=ROZMIAR używa bloków SIZE-bajtowych
-B, –bajtów równoważnych `–pozorny rozmiar –rozmiar bloku=1′
-C, –suma daje sumę całkowitą
-D, –dereference-args dereference tylko dowiązania symboliczne, które są wymienione w wierszu poleceń
–files0-from=F podsumowuje wykorzystanie dysku przez nazwy plików zakończone NUL określone w pliku F;
Jeśli F jest – następnie odczytaj nazwy ze standardowego wejścia
-H odpowiednik –argumenty dereferencji (-D)
-H, –rozmiary wydruków czytelne dla człowieka w formacie czytelnym dla człowieka (np. 1K 234M 2G)
–si jak -h, ale użyj potęgi 1000, a nie 1024
- podoba mi się –rozmiar bloku=1K
-ja, –liczba linków liczy rozmiary wiele razy, jeśli są one połączone na stałe
- podoba mi się –rozmiar bloku = 1M
-L, –dereferencja dereferencja wszystkich dowiązań symbolicznych
-P, –no-dereference nie podążaj za żadnymi dowiązaniami symbolicznymi (jest to ustawienie domyślne)
-0, –null kończy każdą linię wyjściową 0 bajtem zamiast nowej linii
-S, –oddzielne-katalogi nie uwzględniają rozmiaru podkatalogów
-S, –podsumowanie wyświetla tylko sumę dla każdego argumentu
-X, –Pomiń katalogi w jednym systemie plików w różnych systemach plików
-X, –wyklucz-z=PLIK wyklucza pliki pasujące do dowolnego wzorca w PLIKU
–wyklucz=WZÓR wyklucza pliki pasujące do WZORCA
–max-głębia=N wypisuje sumę dla katalogu (lub pliku, z –all) tylko wtedy, gdy jest to N lub mniej poziomów poniżej argumentu wiersza poleceń; –max-głębia=0 jest taka sama jak
–streszczać
–time pokazuje czas ostatniej modyfikacji dowolnego pliku w katalogu lub dowolnym z jego podkatalogów
–time=WORD pokazuje czas jako WORD zamiast czasu modyfikacji: atime, dostęp, użycie, ctime lub status
–time-style=STYLE wyświetla czasy przy użyciu stylu STYL: full-iso, long-iso, iso, +FORMAT
FORMAT jest interpretowany jak „data’
–help wyświetl tę pomoc i wyjdź
–wersja wyświetla informacje o wersji i kończy działanie

Wyświetlane wartości podawane są w jednostkach pierwszego dostępnego ROZMIARU –block-size oraz zmienne środowiskowe DU_BLOCK_SIZE, BLOCK_SIZE i BLOCKSIZE.
W przeciwnym razie domyślnie jednostkami są 1024 bajty (lub 512, jeśli ustawiono POSIXLY_CORRECT).

ROZMIAR może być (lub może być liczbą całkowitą, po której opcjonalnie następuje) jeden z następujących: KB 1000, K 1024, MB 1000*1000, M 1024*1024 i tak dalej dla G, T, P, E, Z, Y.

Wszystkie powyższe opcje można połączyć w wierszach poleceń, które pokażą nam dokładne raporty na temat docelowych plików i katalogów. Na przykład, jeśli chcemy zobaczyć indywidualny wolumen folderów i plików w określonej lokalizacji (w naszym przykładzie /var), wiersz poleceń wykona następujące czynności:

du --si -s * | sort -h

To oznacza indywidualne wyświetlanie głośności zajęte przez foldery i pliki w /var, posortowane w kolejności malejącej.

“sortowanie -h” – posortuj i wyświetl wynik w “Format czytelny dla człowieka“.Bajty, KilobajtyS, Megabajty, Gigabajty.

“–I” –  ma nieco tę samą funkcję co “-H”, ale użyj 1000 zamiast 1024.

“-S” –  wyświetla sumę dla katalogu nadrzędnego, bez wyszczególniania znajdujących się w nim folderów i plików.